Grabe, 3 years na ang lumipas simula ng makilala kita. Actually, isang beses pa lang kita nakakausap pero, bakit ganun? Nung mga panahong yun hindi ko na-enjoy yung pagiging magkaklase natin, parang binalewala ko lang lahat.
Sinayang ko yung pagkakataong sana tinodo ko lahat, sana sinabi ko lahat sayo ng hindi ako nagmamakaawang maging kaklase ka. Pero, ayos lang din naman kasi kapag kaklase tayo, wala nang thrill. Parang wala na akong hihintayin sa hapon para dumaan sa classroom namin.
Pinaka dabest na ginawa mo para sakin? Yung binigyan mo ako ng retreat letter. Sobrang nagulat ako nun. Hindi ko talaga inaasahan na isa ako sa mga binigyan mo, sa totoo lang, hindi pa nga tayo medyo close nun kasi may ilangan, pero ginulat mo ako dahil dun.
Sige, hanggang dito lang muna, bukas nalang yung iba, alam kong hindi mo to mababasa, pero ayos lang.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento