Pangarap.: Lea Marie L. Boligor.

Una talaga, akala ko di kita magiging kaibigan. Kasi, parang sobrang imposibleng maging kaibigan o magkasundo tayo. Hindi nga kita naririnig magsalita dati nung una, o napansin, until nagsalita ka. Goosebumps yun dre, grabe. Parang unang beses ko palang yun narinig, kaya ayun. Medyo nagkaconfidence narin ako kausapin ka kasi nga, hindi ka yung tipong parang sobrang tahimik.

Tapos nung na-elect ka as Vice President, sabi ko "Ah, makakasundo ko to." Tapos

ayun, hindi nga ako nag kamali.

Mga rason kung bakit kita naging best friend:

1.) BALIW KA.

2.) MATALINO

3.) MABAIT (daw)

4.) MAKULIT

5.) JOKE LANG LAHAT.

6.) JOKE LANG YUNG 5.

At nung Christmas Party kanina, dami mong alam. Haha, iyak iyak pa nung una gusto din naman pala. Haha.

Tapos, may mga nakakatawang ala ala rin, tulad nung nagpunta tayo sa Sucat kung saan (naks) umakyat ka ng elevator tapos iniwan ka nila, syempre naawa ako sayo kaya sinamahan nalang kita kasi baka umiyak ka sa taas. Hahaha.

Tapos yung mga panlilibre mo saking diko nababayaran, di kita pineperahan sorry talaga kasi broke. :)) Tapos, yung pagpunta natin sa Southmall para manood ng Mission Impossible, haha. Masaya kasi marami tayo at tawa tayo ng tawa.

Ang kinakatakot ko lang, kapag dumating yung oras na magkaroon ka ng crush, tapos niligawan ka. Tapos sasaktan ka lang, syempre isa ako sa mga maaapektuhan kasi best friend kita, basta tandaan mo, tumingin ka lang sa likod mo, andun ako nakasmile parati wishing the best for you. Ako bubugbog sa mga yun. :))

Basta kapag kailangan mo ng tulong, andito lang ako. Mangungulit sayo na gumala tayo. :)) Tapos magrereunion tayo lahat balang araw tapos manonood ng sine. :))